Samhain

Kampvuur, Feestje en als je wil: Verkleden!

Wanneer: Zondag 29 Oktober vanaf 17:00,

Waar: Vredestuin Pompenburgpark

Neem zelf wat eten en/of drinken mee en je vrienden!

 

Samhain

De oogst is binnen. En daarmee zetten de Kelten een einde achter het jaar. Samhain is het Keltische Nieuwjaarsfeest. Volgens de Kelten vond alle begin plaats in het donker van de winter. Men vierde de overgang van de zomer naar de winter… en natuurlijk met een goed vreugdevuur!

Het feest werd ongeveer gevierd van de avond op 31 oktober tot de avond op 1 november. ‘Ongeveer’, want de Kelten hadden een maankalender, geen zonnekalender.

Men geloofde dat tijdens het feest de poorten tussen onze wereld en ‘de andere wereld’ open stonden. Wezens als elven dansten mee rond het vuur, en als je geluk of pech had, kon je ook in de andere wereld terecht komen.

Ja hoor! Het is niet verplicht, maar… Leuk als je verkleed komt!

 


Wat achtergrond weetjes en beschouwingen


Allerheiligen en Allerzielen

Het feest Samhain werd in de Middeleeuwen gekerstend tot Allerheiligen en Allerzielen. Ook in deze feesten stond ‘de andere wereld’ centraal, maar nu de Christelijke van het vagevuur en de hemel. Het waren feesten om de heiligen in de hemel te herdenken en te bidden voor gestorven familie en vrienden die in het vagevuur gezuiverd werden voor een plekje in de hemel.

 

De Andere Wereld

Naast deze overeenkomsten zijn de verschillen tussen de tradities ook interessant. Zo was de andere wereld van de Kelten niet de plek van de doden, zoals bij de Christenen. Kelten geloofden in een vorm van reïncarnatie. In de andere wereld woonden gewoon andere wezens. Waarschijnlijk werd het ooit gezien als de plek waar de goden woonden, later waar magische wezens zoals elven leefden.

Ook was het niet per see een wereld van goed of kwaad. Het utopische ervan zat hem niet in een perfectie zoals die van de Christelijke hemel, maar wel in dat het een wereld was van magie en van overvloed, waar altijd genoeg te eten en drinken was en muziek en dans.

Het was ook een wereld dicht bij de onze; een wereld die vervlochten was met de onze; een parallelle wereld waar je in terecht kon komen en weer uit terug kon komen. Het was voornamelijk een uiting van het animisme in de Keltische beleving: het geloof dat de natuur ‘bezield’ is, dat er zielen leven in de natuur om ons heen, niet alleen zielen in de bomen, in rivieren, bronnen, bergen, de wind, maar ook andere natuurwezens zoals elven.

 

Halloween

Het Amerikaanse feest Halloween is een verbastering van Allerheiligenavond: All Hallows Eve. Het speelt met het thema van het contact met de andere wereld. Halloween is echter wel een soort modern ‘horror’-feestje geworden, wat weinig meer te maken heeft met het Keltische animisme of Allerheiligen en Allerzielen.

Source: Wikipedia

 

 

 

Kampvuur!

Wat was het weer gezellig, afgelopen zondag op de Vredestuin. Na de werksessie werd het vuurtje aangestoken. De voorbereidingen voor het eten waren al in volle gang. Er waren heerlijke hapjes thuis klaargemaakt door verschillende mensen maar zo werd ook het vuur gebruikt om o.a. een aardappelschotel op te garen.
Na het eten werd de groep zelfs nog groter en gezelliger!
Zondag 29 oktober zullen we het vuur opnieuw aansteken!
(foto’s gemaakt door Nitai van Rotterdam)

We gaan nog niet naar huis..

Het was een mooie zonnige zomermiddag! Een goed moment om onkruid te wieden en om te oogsten. Wat groeit alles toch snel zeg! Sommige paden moesten weer vrij gemaakt worden omdat je er bijna niet meer kon lopen! We hebben veel bonen, tomaatjes en kruiden kunnen plukken. De kinderen hielpen ons met water geven en waren lekker aan het spelen. Toen het werkmoment erop zat mochten we eigenlijk nog niet naar huis. De kinderen besloten om in de fiets van Daniel te klimmen..

Aanstaande dinsdag om 15.00 gaan we weer onze handen uit de mouwen steken, kom jij ook helpen?

 

 

Daniel’s verhaal over het Dak van Station Hofplein in de Metro

“Daniël Opbroek zweert erbij. Lekker zen schoffelen in buurt- of moestuintjes, verspreid door de stad. Goed voor lijf en leden. Maar bovenal: goed voor je humeur. „Gezamenlijk tuinieren doet iets met een mens. Je bent lekker buiten, spant je in, ontmoet leuke, nieuwe

Ben je benieuwd wat voor leuke nieuwe je ontmoet, en wat Daniel nog meer voor inspirerende dingen te vertellen heeft? Lees het artikel dan in de Metro. Volg deze link:

https://www.metronieuws.nl/nieuws/rotterdam/2017/05/schoffelen-op-t-dak-van-station-hofplein

Auteur: Ilja Post
Fotograaf: Vincent van Dordrecht

Er wordt gewerkt op het dak!

 

Vandaag zijn we weer met een groepje vrijwilligers aan de slag gegaan op het dak! Schoffelen geeft resultaat! De aardbeien zullen volgende week de grond in gaan. Ook de appels, peren, kersen, druiven, bramen, abrikozen en meer vruchten slaan goed aan en zien er prachtig uit! Het dak staat vol bloemen, dit trekt veel vlinders en bijen aan.

Elke dinsdag van 11.00 tot 14.30 wordt er gewerkt en extra hulp is meer dan welkom! Ben jij er volgende week ook bij?

Een gezellige eerste werksessie

 

We konden eindelijk het dak op!!!

Er moesten vooral veel distels weggehaald worden. Ook zijn druivenplanten in de grond gezet en is de ballaststrook klaar gemaakt voor het planten van de bramen.

Naast het tuinieren was er vooral veel gezelligheid. Er werd enthousiast kruidenboter gemaakt, met kruiden uit eigen tuin en de soep ging er ook wel in!

Iedereen bedankt voor de gezellige dag!

Het college van B en W op bezoek!

Vrijdag 12 mei mochten wij het College van B en W welkom heten op het Dak van Station Hofplein! Eerst heeft er een rondleiding plaats gevonden en daarna heeft Daniel Opbroek een presentatie gegeven over onze manier van werken, de andere projecten en natuurlijk over het Dak van Station Hofplein en wat onze plannen hier zijn.

En dit is wat we mochten vertellen:


Welkom Burgemeester en Wethouders,

Fijn dat jullie de tijd hebben gevonden om de Hofpleinlijn en de tuin op het dak te bezoeken.

Mijn naam is Daniel Opbroek, dit is Jorinde Kipp, en samen met Rutger Henneman, die op het moment op vakantie is in het wonderschone Frankrijk zijn we actief in ondertussen acht gezamenlijke buurttuinen in de wijk. Vanuit verschillende achtergronden, zoals een opleiding Facility Management, werkervaring op boerderijen in het buitenland en een voorliefde voor fotografie en communicatie voor Jorinde, een studie Ontwikkelingsstudies, een docentenopleiding Maatschappijleer, werkervaring in het middelbaar onderwijs en gepubliceerd wetenschappelijk onderzoek naar agrarische sociale bewegingen voor Rutger, en een studie Geneeskunde en een opleiding permacultuur, en het geven van natuureducatie aan basisschoolkinderen voor mijzelf, hebben we elkaar gevonden en versterkt als, zoals we dat nu omschrijven, sociaal hoveniers.

Onze rol in de tuinen is het opzetten van de tuinen, en dus de contacten leggen en onderhouden met alle betrokken partijen en de buurtbewoners, het betrekken van de bewoners bij het aanleggen en inrichten en het begeleiden van de ontstane groep deelnemers bij de regelmatige vaste werkmomenten. Door de tuinen altijd gemeenschappelijk in te richten, dus niet met individuele stukjes land, wordt gestimuleerd dat mensen samen werken, leren delen en het geeft ook veerkracht in het onderhoud. Bovendien zorgt het ervoor dat nieuwe geïnteresseerden altijd aan kunnen sluiten: het land is nooit op. Het samenwerken en de besluitvorming organiseren we zo horizontaal mogelijk, zodat iedere betrokkene ook echt voelt dat zodra je meedoet, de tuin ook van jou is.

De tuinen hebben altijd een focus op eetbare gewassen, en tegelijkertijd richten we de tuin zo in dat het geheel een zo zelfstandig mogelijk, divers en functioneel ecosysteem vormt. Wat mooi is om te zien aan de tuinen is dat ze, behalve ruimte bieden voor tuinieren en uitbundige natuur in de stad, ook een platform bieden voor een heel scala aan andere functies en effecten. Op het gebied van gezondheid, in de breedste zin van het woord: een stabiele balans op lichamelijk, mentaal en sociaal vlak en het vermogen om om te gaan met verstoringen in die balans. Mensen zijn actief in de buitenlucht en kweken gezond voedsel, en tegelijkertijd creëert het gezamenlijk tuinieren een ontmoetingsplaats in de wijk. Vriendschappen ontstaan die ook buiten de tuin verder gaan, nieuwe Rotterdammers bouwen een sociaal leven op. We horen van mensen terug dat ze zich door het participeren minder eenzaam voelen en zingeving vinden in het zorgvuldig zorgen voor hun tuin. Generaties mengen op de tuin, en mensen leven op door de verantwoordelijkheid die ze kunnen nemen en de trots die gevonden wordt in het aandachtig creëren van zo’n mooi stukje aarde. En zeker niet onbelangrijk is natuurlijk de zelfvoorziening en de armoedeverlichting die een tuin kan bieden. De overvloed die een goed draaiende tuin oplevert is meer dan we met de deelnemers op kunnen eten, en het is een prachtig gevoel om met een bakfiets vol verse groenten langs te gaan bij de Pauluskerk, de Nico Adriaan Stichting of de Voedselbank.

En een plek in de wijk waar mensen hun best doen om de buitenruimte mooi, groen en schoon te houden en waar op een positieve manier toezicht is op de straat blijkt inspirerend te zijn en daarmee ook buiten de hagen van de tuin verder te werken.

De afgelopen tijd hebben we veel werk verzet om te komen tot een organisatie, stichting GroenGoed, die de tuinen waar we actief zijn sterker met elkaar verenigt. Door de tuinen te verenigen kunnen we mooie stappen maken naar stabiele continuïteit van de tuinen, en de tuinen beter benutten voor met name de welzijnseffecten die we in de praktijk heel mooi terug zien bij de deelnemers aan het tuinieren, en bij onszelf. Er doen veel kinderen mee met het tuinieren en er is een positieve toezichtsfunctie door de aanwezigheid op straat, dus ook de pedagogische effecten zijn waardevol om meer gerichte aandacht te geven.

We zijn in onze werkzaamheden altijd goed geholpen en ondersteund door het gebied Noord, en sinds de start van de Vredestuin ook door gebied Centrum, en vanuit gebied Noord is enige tijd geleden de vraag gekomen of we ook hier op het dak willen gaan tuinieren met de mensen uit de wijk. Na goed overleg en samenwerking met de betrokken partijen, waaronder natuurlijk de Hofbogen BV, gaan we nu komende dinsdag van start met het eerste vaste werkmoment. Het belooft een drukke dag te worden, gezien de contacten die er de afgelopen tijd zijn geweest met de mensen uit de buurt. De komende tijd gaan we het dak netjes onderhouden, nog een hoop extra mooie en productieve planten bijplanten en zorgen dat dat alles op een fijne, laagdrempelige manier verloopt. Tegen de tijd dat de oogst zich aandoet gaan we zeker ook maaltijden organiseren, en bijvoorbeeld jam en siroop maken.

Verder kunnen we starten met het opdoen van ervaringen met het openstellen van het dak, door te beginnen met bijvoorbeeld 1 of 2 dagen openstelling. Wat gebeurt er als je het dak ’s morgens opent en aan het einde van de dag terugkomt om weer af te sluiten? Welke mensen komen er op welk moment van de dag, hoe voorkom je negatieve effecten zoals vandalisme, overlast of vervuiling? Dat kan zinvolle informatie opleveren voor als er wordt nagedacht over de mogelijkheid van meer permanente openstelling van het dak en de rest van de Hofpleinlijn.

Als het nou ook nog zo mag zijn dat het proefvlak voor de verschillende mogelijke inrichtingen van de Hofpleinlijn hier verderop, op het stuk spoor boven de Heer Bokelweg, gerealiseerd kan worden, dan kan de aansluiting daarvan op het tuinieren hier een mooi versterkend geheel vormen. En kunnen we hier mooi laten zien hoe het zo benutten van een groene inrichting van de rest van de Hofpleinlijn, wat in meer of mindere mate, maar in alle verschillende plannen terugkomt, een middel kan vormen voor een sterke betrokkenheid van de buurt en een heel scala aan maatschappelijke effecten.